Dayanıklı Tüketim Ürünleri
Adı üstünde dayanıklı tüketim ürünlerini zırt pırt değiştirmenin hiçbir anlamı yok. Bu nedenledir ki 21 yıllık bir otomatik çamaşır makinesi ve Şubat ayında 18 yaşını tamamlayacak ama hala pırıl pırıl görüntüsü olan bir televizyon kullanıyorum. Ancak bir yandan da bu iki cihazın önümüzdeki dönemde onarıma değmeyecek ölçüde bozulabileceklerinin de bilincindeyim. TV bozulursa bir müddet almamayı bile düşünebilirim. 18 yıl evvel bir ay kadar TV’siz yaşadım. İnanın çok iyi oluyor. Tepeleme yığıp da okuyamadığım kitapları bu sayede okuyabilirim. Gerçi TV’den çok Internet vaktimi alıyor galiba…Çamaşır makinesi ise kesin bir gereklilik. Geçen hafta sonu bakalım Çamaşır makineleri dünyasında neler olmuş filan diye bayağı bir araştırma yaptım. Benimki bozulursa, almayı düşüneceğim makine 1,100-1,400 TL arası bir fiyata sahip. Çok daha ucuza makineler de var ama ben bu saatten sonra yeni makine alacaksam, A++ enerji sınıfında bir makine almayı ve mutlaka çok çok kısa programının olmasını tercih ederim. Bu gözle bakınca çok fazla seçenek yok. Olanların bir kısmı da aşırı kapasiteli 7-8 Kg. Çamaşır yıkayabilen makineler. Buna kesinlikle ihtiyacım yok zira tek başına yaşayan biri olarak zaten makineyi doldurmakta zorlanıyorum.Neyse esas konu etmek istediğim şey bunlar değildi. Dayanıklı Tüketim ürünleri alırken nasıl davrandığımızı tartışmaya açmak istiyorum. Genellikle tüketicinin eğilimi mağaza mağaza gezip, tatlı dilli satıcıların kendilerini gaza getirmelerine izin vermek. Oysa, öncelikle hiçbir marka ve modele bakmadan o makineden ne istediğinize karar verin. Benim durumumda bu, A++ Enerji sınıfı ve çok kısa program seçeneği. Bu iki özellikten daha önemli hiçbirşey yok. Fiyat biraz daha ikinci planda. Bu özellikleri yerine getiren cihazları, markaları ve fiyatlarıyla yanyana koyar, sonra da makineleri şahsen görmeye giderim. Böylece fiyat pazarlığı öncesinde en azından hangi modelleri alacağım kafamda netleşmiştir. Satıcının beni ihtiyacım olmayan “n” tane özelliği barındıran daha üst bir modele ikna etmesini bu şekilde önleyebilirim. Ondan sonra fiyat ve ödeme koşullarını değerlendiririm.Bu tür alışverişler genellikle sorun olur. Eşlerden biri daha rasyonel, diğeri daha duygusal takılabilir. Marka bağımlılığı ya da yan komşuyla aşık atmak derdi nüksedebilir. Ya da ucuz mal almak fikrine kapılınıp, sonra sürekli arıza ve sorun çıkartan kalitesiz üretilmiş makine ile uğraşılmak zorunda kalınır. Tavsiyem rasyonel ve mantıklı davranmayı seçmek. Sonuçta alacağınız eşya ile siz uzun yıllar geçireceksiniz. Doğru bir karar vermek ve bu karardan pişman olmamak gerek. Dedik ya bu tür mallar zırt pırt değiştirilmez!
Toplam Okunma Sayısı 3, Bugün Toplam Okunma Sayısı 0, Son Okunma Tarihi 21 November 2009
| Published on Eylül 30th, 2009 | | No Comments | | Posted by KERAMİ ÖZDEMİR |
Dinimiz;israf etmeyi,tutumlu davranmamayı ve savurganlığı şu ayetler ve hadisler ile kesin olarak yasaklamıştır:
……………..Para biriktirme alışkanlığı,genellikle sosyal durumumuzu olduğu kadar geçimlerini sağlamakla yükümlü olduğumuz kimselerin durumlarını da iyileştirmek arzusundan doğmaktadır.Bu alışkanlığın yerleşmesinde gerekli olmayan her şeyden ,hele hele boşuna para harcama tutkunluğundan vazgeçmelidir.lüzumsuz olan her şey,en ucuz fiyatla satın alınmış olsa bile;pahalıdır.Küçük harcamalar büyük harcamalara yol açar.İnsanın ihtiyacı olmayan bir şeyi satın alması;boşuna para harcamaktan başka bir şey değildir.Cicero’ya göre insanda satın alma tutkunluğunun bulunması bir gelire sahip olduğuna delildir.Çok kimseler pazarlıkla satın alma alışkanlığında oldukları için bir kenara para koyamazlar “Bakın şu fevkalade ucuz,alsak mı dersiniz?””İhtiyacınız var mı?” “Hayır,bu gün için yok ama ileride bundan yararlanırız her halde.” Modaya uygun alışverişlerde de bu usul alışkanlık haline gelmiştir.Bazı kimseler bir porselen mağazasını dolduracak kadar eski porselen,başkaları eski tablo,antika eşya,yıllanmış şarap almaktadırlar.Eğer bütün bunlar çoğu zaman bunlardan anlayanların alacaklıları hesabına satın alınmış olmasaydı pek fazla bir zarar getirmezdi.Horece Walpole bir defasında “artık hiç alışveriş yapmayacağımı umarım,çünkü ne alacağım eşyayı koyacağım yerim,ne de bedelini ödeyecek param kaldı” demişti.Ömürlerinin son yıllarını rahat ve mutluluk içinde geçirmek isteyen insanlar buna genç ve orta yaşta hazırlanmalıdırlar.Ömrünün çoğunu çalışarak ve iyi kazanç sağlayarak geçiren bir adamın yaşlılığında ekmek dilenecek derecede zarurete düştüğünü ve komşularının merhametine sığındığını ya da yabancıların cömertliğinden yararlanmaya çalıştığını görmekten daha acıklı bir manzara olamaz.İşte bunun içindir ki,insan başlangıçta kendisinin ve ailesinin ileride bu duruma düşebileceğini düşünerek genç yaşında çalışıp kazancının bir kısmını biriktirmelidir…………………..
Harcama çılgınlığının yaşandığı en büyük alanlardan biri de bebek sahibi olmaktır.Kadınlar için anne olmak çok önemli bir olgudur. Çünkü o yaşa kadar hep annesini örnek almıştır. Ve onun gibi biri olmak annelik yapmak istemektedir. Esasen kadınlarda analık ve anaçlık duygusu doğasındandır. İşte bu nedenlerden dolayı da hamilelik ve ilk annelik dönemlerini birazcık abartırlar. Hele birde kadın ve erkek ilk bebeklerini bekliyorlarsa bebeğin anne karnına düştüğü ilk andan itibaren bir harcama çılgınlığının içinde bulurlar kendilerini. Zaten bu acemi anne baba adaylarını pusuda bekleyenlerde vardır. En başta kadın doğum uzmanları, sonrada alış-veriş merkezleri. Anne adayı baba adayının da ilgisini çekmek ve birazda merakından dolayı nerdeyse her gün doktora gitmek istemektedir. Tabii baba da heyecanlı. Bebeğini taşıyan anneyi de kırmak istemediğinden her söylediğine evet demek zorundadır eşinin. Bu yüzden harcamalara ses çıkartmaz. İlk hamile miyim değimliyim diye giderler doktora, doktor hemen sekizinci haftada tekrar gelin kalp atışını dinleyelim der. Zaten o sesi duyan anne baba artık her gün doktora gitmek isterler. Çünkü anne baba çok duygusal bi döneme girmişlerdir. Ve her ay düzenli olarak hatta bazen de arada meraklarından doktora gitmeye başlarlar. Doktor durumdan memnun gelsin paralar gitsin hastalar, dolsun keseler… olan bizim acemi anne babaya olmaktadır ancak bunu bebek ilk bebeklik dönemini atlatana kadarda fark edemezler o zamanda zaten iş işten geçmiş olur. tabiki doktora gitmeli muayenemizi olmalı gerekli testlerimizi yaptırmalıyız. Ancak özel kurum ve muayenehanelerin bizi gaddarca sömürmesine, hassasiyetimizden ve duygusallığımızdan faydalanmasına izin vermeden. Bunun içinde devlet kurumlarını tercih etmeli buralardaki haklarımızı da iyi bilmeliyiz.
Tüketicilerin Tüketiciyi Koruma Hakem Heyetlerine çok sık şikayet ettikleri durumlardan birisi de ”kapıdan satış ”lardır.Bu satışlarda satıcı taraf umumiyetle ”kapıdan satış” yolu ile para kazanma yolunu kendisine meslek! olarak seçmiş!(dürüst olanlara bir sözümüz yoktur) ya gerçek kişilerdir ya da merdiven altı! firmalardır.Bunların potansiyel hedefleri ev kadınlarımızdır.Satışla hiç ilgisi olamayan bir konu ile lafa ve misafirliğe başlarlar sonra laf kalabalığı ve ”hediye,iş vaadi ve yakında civara büyük bir mağaza açılacağı vaadi,çekilişte hediye isabet etmesi ” gibi vaadlerle sözleşme ya da senet imzalatırlar.Sattıkları mal ise kuvvetle muhtemel çin malıdır ve süprüntüdür.Garantisi yoktur varsa bile yedek parçası yoktur bunlar tam olsa bile irtibat için size verdikleri adres ve telefon hayalidir.Firma temsilcisi olarak sizinle konuşan ve sözleşmede isim ve imzası olan şahıs genellikle bir sonraki aramanızda ”işten ayrılmış!”olur.Size imzalattıkları sözleşme ise 4077sayılı Tüketiciyi Koruma Kanununa aykırıdır……… ……………………….
TUTUMLU:Türk Dil Kurumuna göre “aşırı harcamalardan kaçınan, idareli, muktesit olandır.
Evde sebze meyve yetiştirenlerin çoğu marketlerdeki gıdalardan bulaşan bakteriler yüzünden endişe taşıyor.
Tutumlu olmanın, gereksiz kullanım ve harcamaları en aza indirmenin en iyi yolu bilinçli tüketiciler yetiştirmektir. Öğrencilere bilinçli tüketimin aşılanmasında hem ebeveynlere hem de öğretmenlere bazı görevler düşmektedir. Öğretmen ve ebeveynlerin öğrencilere en temel kavratmaları gereken şey her eşya, araç ve gerecin farklı bir işlevinin olduğu ve her birinin kendi işlevi içinde kullanılmasının gerektiğidir. Öğrenciler çoğunlukla ders araç gereçlerini bir oyun aracı olarak kullanırlar. Mesela defter ve kitap sayfalarından uçak, gemi vb. origamiler yaparak gereksiz yere kâğıt israfı yaparlar. Bunun yanlış olduğunun ve bu tür katlamaların el işi kâğıtlarından yapılması gerektiğinin kavratılması gerekir. Kullanılır durumda olan eşyalarını temiz ve düzenli kullanmaları gerektiğini kullanmadıkları eşyaların da geri dönüşüm için kullanılması gerektiğinin kavratılması ve bu konuda onlara örnek ve öncülük teşkil edilmesi gerekir. Bunun yanında kâğıt ve kalem gibi orman ürünlerinden elde edilen eşyaların tutumlu kullanılmadığı zaman bizim için çok önemli olan ağaçların kesilip yok edilmesine sebep olunduğunun kavratılması gerekir. Öğretmenler tarafından gerekli araç gereçlerin listesi yapılırken kullanmayacakları eşyaların istenmemesi gerekir. Mesela 12 renkte el işi kâğıdı istemek ilköğretim öğrencileri için uygun değildir. Çünkü yaşları gereği ilköğretim öğrencileri parlak ve açık renkleri sever ve kullanırken de bu renkleri tercih ederler. Bu sebeple de bu 12 rengin içinde olan koyu renkler hep atıl durumda kalırlar. Yeni eğitim öğretim programına göre öğrencilerin çok sayfalı defterlere ihtiyaçları yok. Hatta bazı derslerde hiç deftere gerek yok. Çünkü her dersin birde çalışma kitabı var. Öğrencilere çok sayfalı defterler alınmamalı ya da önerilmemeli. Çünkü çok sayfalı defterlerin hem kullanımı zor hem de kullanırken yıpranma olanağı çok fazla. Mesela 50 sayfalık ve 90 sayfalık 2 defteri baz alalım. Bunlar resim defteri olsun. Sulu boya ile çalışma yaparken boyanın döküldüğünü farz edersek 50 sayfanın kaybı ile 90 sayfanın kaybı arasındaki fark açık olarak ortadadır. Bu birçok durum için geçerlidir. Anne –babalar okul alışverişi yaparken aldıklarının kaliteli ve kullanılabilir olmasına dikkat etmeliler. Kaliteli ama uygun fiyata almalılar. Gerektiğinden fazla eşya almamalılar. Eğer toplu alış-veriş yapıyorlarsa çocuklarına gereken kadarını verip diğerlerini kendileri muhafaza etmeliler. En başta da kendileri çocuklarına iyi örnek olmalılar.
Allah’ın bize bahşettiği en büyük nimetlerden biride bilindiği gibi anne sütüdür. Rabbim onun içine bir bebek nelere ihtiyaç hissedecekse koymuş ve üretilmesi imkansız bir gıda yaratmış biz kulları için. Anne sütü sağlıklı olmasının yanı sıra biz anneleri bir çok maddi külfetten de kurtarmaktadır. Şimdi basit bir hesaplama yapalım. Piyasada bulunan ve neyden nasıl yapıldığını bilmediğimiz, sağlıklı mı sağlıksız mı olduğu konusunda değişik ve çelişkili açıklamalar bulunan mamaların en ucuzu yaklaşık 15,00TL ’dır. Ve bir bebeğe bir paket mama sadece 4 gün yeter. Ayda yaklaşık 7 paket mama kullanıldığını varsayarsak bir bebeğin bir aydaki mama gideri 105,00TL ‘dır. Eğer bebeğimin sağlığına çok düşkünüm onun için harcamaktan çekinmem diyorsanız pahalı bir paket mama yaklaşık 45,00TL ise aylık mama gideri 315,00TL ye yükseliyor. Bu da aylık aile bütçesinin çok büyük bir kısmını oluşturmaktadır. Oysa ki anne sütünün aylık bedeli kocaman bir 0TL ‘dır. Ve sizi asla maddi olarak zora sokmaz.